De su su momentu chi, in su 227 a.C., sa Sardigna fiat devènnidu provìntzia romana, su protzessu de romanizzazione de s'ìsula si fiat fatu semper prus intensu, in particulare in sas tzitades, chi aiant subidu unu progressivu protzessu de rinnovamentu urbanìsticu in s'impiantu e in s'aparatu edilìtziu.
Comente giai acontèssidu aterue e comente at a acontèssere ancora prus in sa fase imperiale, fintzas sas tzitades sardas fiant bènnidos dotadas de sos printzipales edifìtzios chi in totue in sos dòminos de Roma contrassegnavano su modellu culturale romanu.
Fiant bènnidos gasi fraigados teatros e anfiteatros (che a Nora e a Karales), termas (che a Forum Traiani, de oe Fordongianus, e a Portu Turre, de oe Turris Libisonis), tèmpios (che a Antas acanta Frùmini Mayori), acuedutos.
Fiant bènnidos in prus fraigadas in sos àmbitos rurales e costeris villas rurales e marìtimas, in cales sos ricos possidentes si podiant dedicare siat in su controllu diretu de sos possedimentos pròpios siat in sas fainas de svago.
Sa realizatzione de su sistema viàriu aiat rechertu su fàbricu de efitzientes caminos e de pontes in pedra (comente a cuddu ancora oe visìbile pagu in antis de lòmpere a Santu Antiogu).
Totu custu rapresentat una significativa testimonia de sos connotados monumentales assùmidos dae sa Sardigna in edade romana.
Aggiornamento
Immagini
Commenti