Sas orìgines de s'arte in Sardigna

Pèifugas, Museu Archeològicu e Paleobotanico, dea mama cun pipiu. Foto de Marco Ceraglia IDV

No est fàtzile a frunire una simpre e unìvoca definitzione de su cuntzetu de "arte". Sena afrontare custu cumplessu problema, limitemus·nos a afirmare chi cun su time·nde "arte" potzamus cumprèndere "cale si siat forma de faina de s'òmine comente torrat a proare o esaltatzione de su talentu suo inventivo e de sa capatzidade espressiva sua".
Cale si siat siat sa definitzione adotada, est comente si siat tzertu chi sa cumparta de produtos "artìsticos" rapresentat una de sas tapas prus importantes de s'istòria evolutiva de s'umanidade.
Giai in su Paleolìticu superiore s'òmine at cumintzadu a prodùere "arte", comente a testimòniant (pro tzitare carchi esèmpiu) sas rafiguratziones famadas meda de arte rupestre de sa gruta de Lascaux, in Dordogna (Frantza), o sos manufatos in ossu, avòriu e linna (a gherra cunservados) isculpidos o pintados.
A s'istadu atuale de sos connoschimentos nostros , in Sardigna non tenimus testimonias artìsticas relativas a su Paleolìticu superiore.
Est imbetzes in su Neolìticu inferiore chi cumparent sas primas testimonias tzertas de sa nàschida de un'aspiratzione chi podimus in manera legìtima definire "estètica". Indìtzios elocuentes in manera piessigna in custu sentidu sunt sas decoraduras "cardiali" (est a nàrrere otentas cun s'impreu de una conchiglia denumenada Cardium) chi agatamus subra de sas superfìtzies de sas formas vascolari relativas a custu perìodu.
Ancora prus significativas aparint posca sas statuine de "dea mama" neolìticas e eneolitiche e sas "istàtuas-menhir" eneolitiche.

Aggiornamento

2/7/2025 - 12:28