In su Neolìticu finale (3200-2800 a in antis Cristu) si còllocant sas manifestatziones materiales de una de sas culturas prus importantes de s'istòria sarda, sa cultura de Otieri o de San Mighele, nùmenes derivantes de sa gruta de San Mighele assetiada acanta s'atuale abitadu de Otieri. Si tratat de sa prima cultura sarda sas cales testimonias archeològicas cumparent subra de s'intrea superfìtzie de s'ìsula. In custa fase creschet in manera notèvole su nùmeru e s'estensione de sos bidditzolos, in risposta a sas impellenze demogràficas in crèschida e a s'isfrutamentu intensu e estèndidu de sas risursas agrìculas.
Ricavamus importantes informatziones subra de s'istrutura de sas cabannas de linna de unas cantas tumbas realizadas imitende etotu sa forma de sas istruturas abitativas. Tìpica aparit in custu sentidu sa cabanna retangulare cun cobertura a dòpiu spiovente sorretta de una sòlida trabeazione de linna.
Sas castas tombali si diversìficant semper prus: tenimus gasi sas domus de janas, sas tumbas a tzìrculu, sas allées couvertes, a cales a s'ispissu s'acumpàngiant dolmen e menhir.
Sas piticas isculturas rapresentantes sa Dea mama, assotziadas a sos cuntestos funeràrios, colant dae sas formas naturalìsticas steatopigie, tìpicas de s'istile Bonu Ighinu, a un'ischema istilizadu a forte denumenadu a rughe.
Sas produtziones tzeràmicas s'arrichint de decoraduras cun motivos a chircos, a ispirales, a festones, a isteddu e figuras umanas, chi agatant significativos cunfrontos extrainsulari, in particulare cun s'àrea cicladico-cretesa.
In prus de sa traditzionale traballadura de sa seltze e de s'ossidiana, tenimus sas primas atestatziones de sa bogadura e de sa traballadura de metallos, in particulare de su ràmene, comente a testimòniant lamas de pugnales e monili atzapados in sos asciugàrios funeràrios.
Aggiornamento
Immagini
Commenti