Antonio Su Frasso

Poeta, iscritore e militare de S'Alighera, aiat lassadu sa tzitadina sua in prode de sa penìsula ibèrica a càusa de sa carriera in s'esèrtzitu e aiat publicadu s'intrea òpera sua in Bartzellona cara a sa metade de su Chimbighentos. Intre sas òperas prus importantes sos "Mil y dozientos consejos y avisos discretos", cussìgios in versos a sos fìgios chi sighint a bìvere in Sardigna, subra de vàrias matèrias e subra de su de ischire bìvere in sotziedade e in su mundu cuntemporàneu. Su finale de s'òpera est caraterizadu dae una descritzione de sa batalla de Lepanto in de oto. S'òpera de majore aficu pro su Frasso est "Los diez de libros de sa Fortuna de Amor", unu romanzu pastorale ispiradu a sas òperas italianas de su Sannazaro, chi torraiant in unu gènere finas a tando pagu noto a sa cultura ispagnola. Custu iscritu, pro cantu farraginoso, aiat tentu una tzerta tzirculatzione e fiat istadu addiritura tzitadu duas bias (mancari in manera irònica) de Cervantes in sas òperas suas.
De su puntu de bista linguìsticu, s'òpera de Su Frasso rapresentat totu sa cumplessidade de su plurilinguismu sardu de s'època. S'autore difatis mescida in sas òperas suas su castillianu, su catalanu e su sardu cun prena abbistesa. Est significativu fintzas su fatu chi prefèrgiat cun su tempus in manera neta su castillianu a su catalanu: sinnu de sos tempos e de su declinu de sa cultura catalana a s'internu de sas terras de sa Corona ispagnola. De unu tzertu interessu sunt sos sonetos e sas de oto chi Su Frasso aiat iscritu in un'elegante sardu, a testimonia de sos raportos suos e cuntatos cun Girolamo Araolla e Giovanni Francesco Fara.

Aggiornamento

23/6/2026 - 15:05