Grazia Deledda

Nùgoro, Museu Deleddiano, Domo nadale de Grazia Deledda. Sas otzeras de s'iscritora, de Sardigna Digital Library

Grazia Deledda est s'iscritora sarda prus connota a su mundu, binchidora de su prèmiu Nobel pro sa literadura in su 1926. Naschet in Nùgoro su 27 cabudanni de su 1871 de una famìlia chi istat bene. Providit a sa formatzione culturale pròpia, dedichende·si a sa letura de sas òperas prus disparate, de sa Bìbbia a sos romanzos de Enrico Costa, finas a sos grandu autores istràngios de su tempus.
Intre alternas fortunas finantziàrias e drammàticos fatos familiares, in su 1892 sa Deledda comintzat sa collaboratzione cun sa "Rivista de traditziones populares italianas" dirìgida a Bologna de Francesco de Gubernatis.
Sos primos contados suos e paristòrias benint signalados subra de giornales e torradas a bìdere, intzitende s'ammiratzione de su pùblicu e de literados de sa prima mannària. Si còjuat cun Palmiro Madesani e si trasferit a Roma. Est custu su momentu prus ditzosu e fecondo de sa produtzione sua de romanzos: "Elias Portolu" (1903), "Chisina" (1904), "S'edera" (1906), "Chiaroscuro" (1912), "Columbos e sparvieri" (1912), "Cannas a su bentu" (1913), "Marianna Sirca" (1915), "Su fogu in s'oliveto" (1918), e "Sa mama" (1920).
A coronare sas mùngias de s'iscritora lompet, in su 1926, su cunferimentu de su Prèmiu Nobel pro sa literadura. In sos deghe annos chi sighint, sa Deledda contina a si dedicare a s'istèrrida de unos àteros fortunados romanzos, contados e paristòrias. Morit in Roma su 15 austu de su 1936. S'òpera sua est retenta importante pro sa capatzidade de descrìere, cun eficatzidade narrativa e coerèntzia istilìstica, fatos presos siat in sa cuntemporaneidade siat in sas peculiaridades de sa Sardigna, sena cuntzessiones a su verismo de manera.

Consulta sas òperas de Grazia Deledda subra de SardegnaDigitalLibrary

Aggiornamento

25/6/2026 - 10:22