Alphonse de Lamartine naschet in Mâcon in su 1790. Acumpridos sos istùdios lompet a Itàlia e soggiorna a Nàpule, esperièntzia determinante pro s'òpera sua e pro sa vida sentimentale sua. Si dèdicat a sa carriera diplomàtica, otenet su primu incàrrigu pròpiu in Nàpule, posca a Florèntzia, ma dae su 1830 s'impinnat in polìtica: a pustis de unu biàgiu in oriente est elègidu deputadu e partètzipat in manera ativa a sos traballos de sa Càmera; sa faina sua culmina in su 1848 cun sa partetzipatzione a su guvernu republicanu, comente a ministru de sos afares èsteros. Su corfu de istadu de Napoleone III l'istèsiat de su totu de s'iscena e in sos annos sutzessivos devet iscrìere pro subravìvere. Morit in Parigi su 28 freàrgiu 1869.
Isbarcat in Sardigna, in su golfu de Palmas, in su trìulas 1832. Non bi lompet de repente: benit dae Marsìllia ue tenet noleggiato unu brigantino de nùmene Alceste, in prus de dughentas tonnelladas de imbarcatzione, sèighi òmines de echipàgiu armados de pistolas e sciabole, subra de su ponte diversos cannones prontos a s'impreu. Sa Sardigna est sa prus perigulosa tapa de su Grand Tour e cada destinatzione esòtica chi si respetet devet tènnere sas costas infestadas dae sos piratas. Prus chi sos predoni est su mare a causare sos majores problemas. Un'improvisa traschia de maestrale impedit pro bene duas bias l'aprodo a Carluforti, cando oramai si nd'annotant sas domos, e in fines a pustis de carchi die est su golfu de Palmas chi acollit su brigantino "comente a unu pugione marinu librato subra de sas alas suas". In fines s'isbarcu subra de una marina incontaminata: "de s'arena de sos grussos cardos, carchi mantza de aloe, inoghe e in cue carchi tupa de una mata de sa scorza pàllida e murra e sas cales fògias sunt sìmiles a sas de su chidru". Unu piticu grupu de militares s'acùrtziat a s'imbarcatzione pro compidare sos documentos e su poeta nd'aprofitat pro iscambiare carchi paràula in dialetu napuletanu e segare s'astra, mala pàsida est cùrtzia: "Essimus dae su Golfu de Palmas a traessu de unu mare comente a un'ispigru, surbat una lèbia brezza de ponente chi in pessu chi asciutat sa rugiada de sa note chi lughet subra de sos ramos frastagliati de sa chessa". Posca s'Alceste faghet segada cara a sa Tunisia.
Aggiornamento
Immagini
Risultati 2 di 119882
Visualizza TuttiTesti
Autore : Lipari, Antonio
Anno : 1890
Autore : Emiliani, Antonio
Anno : 1880
Risultati 2 di 1548015
Visualizza Tutti
Commenti