Sos rùderes de sa fortificatzione si sìtuant a O de sa tzitade de Terranoa, in regione Casteddu. Pro arribbare a su giassu est netzessàriu artziare pro 1 km longu las pende·nos de sa punta subra de cale su casteddu est costruidu. Sa punta est cobertu de ulivi e disseminato de tuvos naturales in su granitu.
Nointames sas derrotas, sa visuale de su Casteddu de Pedres de Nord lu faghet pàrrere ancora oe poderosu e inespugnabile.
Su casteddu de Pedres simbulègiat e rapresentat, paris cun sa crèsia romànicu-pisana de San Simplicio, su prenu perìodu giudicale de Terranoa. S'orìgine sua, difatis, si faghet torrare a artziare intre su 1296 e su 1322, e su cumandu est atribuida a sos Visconti, sa balente famìlia de Pisa chi aiat dominadu su giuigadu gadduresu pro belle totu su sèculu XIII.
Su casteddu caraterizat totu s'ala meridionale de sa conca olbiese, de su totu dominada dae s'edifìtziu nointames issu peset subra de una rocca de solos 89 mt.
Iscassas sas noas istòricas chi riguardant sa fortificatzione: in su 1339 fiat castellanu unu pradu de s'òrdine ospedaliero de San Giuanne de Gerusalemme; intre su 1355 e sa fine de su sèculu su casteddu colat in manera alternativa a sas manos de sos aragonesos e de sos arborensi, pro posca èssere definitivamente abbandonadu cun su sessamentu de sas disamistades in s'ìsula, a su cumintzu de su sèculu XV.
S'istrutura de su casteddu, oe restauradu, si presentat a sos ogros de su visitadore comente a assentada de pagos elementos: una tzinta murària de forma poligonale racchiude sos restos de una turre a fundu cuadradu. Sas mudas bisongiadas a sas ventanas de sa turre inditant comente a custa, in su cursu de sos sèculos, siat istada torrada a impreare fintzas in tempos de non belligeranza, subende sas mudas e sos adatamentos de su casu.
S'impiantu fortificadu s'assentat de duos piatza·los cintati chi ìntegrant sa rocca istratègica naturale.
Cuddu superiore est costituidu dae su mastio, de un'ambiente de servìtziu como crolladu, de un'edifìtziu residentziale cun bias a crusiera e de una cisternetta aorada.
Su mastio, cunservadu pro un'artària de ultres mt 10, in manera originària fiat partzidu in bator ripianos de linna, cun in cùcuru unu terratzu postu su pamentu in cocciopesto.
Si podet in manera prudente ipotizare chi su nùmene de su fortilizio siat derivadu dae sa presèntzia de sa bighina Villa Petresa, o Petrosa, su piticu tzentru medievale aende·si istudadu cun sa crisi econòmica e demogràfica de su XIV-sèculu XV.
A cùrtzia distàntzia, s'agatant duos importantes monumentos de edade nuràgica, sa tumba de gigantes de Su Monte de s'Abe e su nuraghe Casteddhu.turre a fundu cuadradu. Sas mudas bisongiadas a sas ventanas de sa turre inditant comente a custa, in su cursu de sos sèculos, siat istada torrada a impreare fintzas in tempos de non belligeranza, subende sas mudas e sos adatamentos de su casu.
S'impiantu fortificadu s'assentat de duos piatza·los cintati chi ìntegrant sa rocca istratègica naturale.
Cuddu superiore est costituidu dae su mastio, de un'ambiente de servìtziu como crolladu, de un'edifìtziu residentziale cun bias a crusiera e de una cisternetta aorada.
Su mastio, cunservadu pro un'artària de ultres mt 10, in manera originària fiat partzidu in bator ripianos de linna, cun in cùcuru unu terratzu postu su pamentu in cocciopesto.
Si podet in manera prudente ipotizare chi su nùmene de su fortilizio siat derivadu dae sa presèntzia de sa bighina Villa Petresa, o Petrosa, su piticu tzentru medievale aende·si istudadu cun sa crisi econòmica e demogràfica de su XIV-sèculu XV.
A cùrtzia distàntzia, s'agatant duos importantes monumentos de edade nuràgica, sa tumba de gigantes de Su Monte de s'Abe e su nuraghe Casteddhu.

Istòria de sos istùdios
Su Castel Pedreso o Pedres est descritu in un'artìculu de Maurizio Solinas, de su 1988, e in su contributu de Foiso Fois in "Casteddos de sa Sardigna medievale", de su 1992.

Bibliografia
D. Scano, Istòria de s'arte in Sardigna de su XI a su sèculu XIV, Casteddu-Sassari, Montorsi, 1907, pp. 345-393;
R. Carta Raspi, Castelli medievales de Sardigna, Casteddu, 1933;
M. Solinas, "Su Casteddu Pedres", in Sardigna antiga: torrada a bìdere de archeologia, istòria, antighidade, 4, 1988, pp. 30-32;
F. Fois, Castelli de sa Sardigna medievale, a cura de B. Fois, Cinisello Balsamo, Amilcare Pitzos, 1992, pp. 185-187;
G. Serreli, Totu sos casteddos de sos bator regnos, "Darwin. Cartulàrios", n. 1 (trìulas-austu 2006), pp. 104-109.

Comente arribbare
Dae Terranoa pigare sa SP 24 in diretzione de Loiri. Lòmpidos a su km 3,3 svoltare a dereta in bia Castello Pedrese e sighire pro belle duos km, finas a su parchègiu, de su cale si sighit a pees subra de duos breves àndalas: unu chi giughet a s'atzessu de su casteddu e s'àteru a sa tumba de gigantes de Su Monte ‘e S'Abe.
In postale: faghet a arribbare a sas bighinàntzias a belle 1,8km de su giassu impreende sa lìnia 12 de su trasportu pùblicu urbanu Aspo, firmada Castello de Pedres (info e billetes: https://www.aspo.it).