Nuxis, Pozzo sacru de Tattinu

Àrea de su Pozzo sacru de Tattinu. Foto de Comunu de Nuxis, 2007, de Sardigna Digital Library

Su putzu sacru est connètidu a unu bidditzolu de cabannas de diferente casta planimètrica.
Su putzu de Tattinu si diferèntziat de sos àteros putzos nuràgicos pro s'ausèntzia de istruturas a bista e de su vestìbulu. Una àtera particularidade est costituida dae sa continuidade lineare de iscala (28-29 istradeddas) e de vanu de abba chi formant paris unu bòidu retangulare longu m 8,12 e largu 1,25-1,10. Fintzas sa setzione "a ampulla" de su putzu, ellìticu in pranta (m 1,82 x 1,25 artària m 5,12), lu diversìficat de sos tèmpios a putzu de sa Sardigna. S'òpera murària interna est de tipu poliedrico. Intre sos ex votu atzapados in su sacello, totus in tzeràmica, ammentamus unas cantas ollas globoidi a tzugru, ollette ovoidi cun oru ladu, vasos panciuti cun ansa a cuidale revessu, scodelle carenate biansate e ciotole a spigolo, riferibili a su Brunzu finale, e unos cantos vasos piriformi cun ornadu a tratteggio.

Istòria de sos iscavos
In sos annos 2002 e 2003 Fabio Nieddu at giutu sas iscumbatas archeològicas pro contu de sa Soprintendenza pro sos Benes Archeològicos pro sas Provìntzias de Casteddu e Aristanis, suta de sa diretzione sientìfica de Vincenzo Santoni.

Bibliografia
G. Lilliu, "Preistoria e protostoria del Sulcis", in Carbonia e il Sulcis: archeologia e territorio, a cura di V. Santoni, Oristano, S'Alvure, 1995, pp. 38-39.

Comente arribbare
Longu sa SS 293, superadu s'abitadu de Nuxis conca a Sa Baronia, acanta sa localidade Is Pittaus svoltare a manca e sighire sos indicos pro sa crèsia Santu Elia; in antis de custa ùrtima, svoltare a manca e andare in prus de sa localidade Tattinu.