Nuragus, Nuraghe Santu Millanu

Su nuraghe si staglia subra unu lèbiu torro a pesare, a unos 280 m a NDE de su putzu sacru de Conos, in sa regione istòrica de Part'e Alenza, a sa làcana intre sa Marmidda e su Sarcidanu.
S'edifìtziu est costituidu dae una turre tzentrale e de unu bastione quadrilobato agigu individuàbile subra de su terrinu. Su mastio, realizadu cun blocos de carcare de grandu dimensiones, sbozzati e dispostos a filari regulares, svetta – subra de su pranu de derrota – pro belle m 6. S'intrada, bastante terradu, presentat a s'internu - pagu subra s'architrave - una celletta chi dat subra de su passadissu e chi s'aberit subra de sos cherbeddos de su nuraghe. Sa càmera tzentrale, belle tzirculare, marginada dae tres nitzas dispostas a rughe, presentat subra de sos muros - a un'artària de pagu superiore a sa de s'architrave de intrada – ses istampos (m 0,40 de ladu) funtzionales a su fissàgiu de sas traes de amparu de unu soppalco de linna. Subra de su muru de intrada, in currispondèntzia de sa nitza d., s'aberit s'intrada de s'iscala de càmera chi ghenna a unu piticu vanu subsidiàriu e chi, cun probabilidade, in orìgine sighiat cara a sa càmera de su pranu superiore. Su vanu subsidiàriu, tzirculare, comùnicat cun sa càmera a traessu de unu finestrinu. Impossìbile, a s'istadu atuale, una giusta letura de s'istèrrida planimètrica de su bastione.
A fùrriu sunt presentes rastros de bidditzolu de edade nuràgica cun subraponidura de època romana.

Istòria de sos istùdios
Su nuraghe est nòdidu finas dae sos primos annos de su sèculu passadu.

Bibliografia
A. Taramelli, "S'altura de sa Giara de Gèsturi in Sardigna e sos monumentos preistòricos suos", in Monumentos antigos de sa Reale Acadèmia de sos Lincei, XVIII, 1907;
M Pittau, Sa Sardigna nuràgica, Tàtari, Dessì, 1980;
E. Contu, "S'architetura nuràgica", in Ichnussa: sa Sardigna de sas orìgines a s'edade clàssica, Milanu, Scheiwiller, 1981;
F. Carrada, "Documentos archeològicos de su territòriu de Nuragus", in S'eredade de su Sarcidanu e de sa Barbàgia de Seulu. Patrimòniu de connoschimentu e de vida, Casteddu, B&P, 2001, pp. 83-85.

Comente arribbare
Dae su tzentru de Nuragus, sighende sa signalètica, si protzedit longu una pista chi ghenna a su putzu nuràgicu de Conos, de su cale si crompet su Nuraghe Santu Millanu, bene in bista.