Sas diferentes formas de càntigu

Si dant diversas formas de càntigu: a tenore, a cuncordu, a chiterra, definidas non petzi in base a sas modalidades tècnicas de esecutzione, ma fintzas in base a su cuntestu territoriale de apartenèntzia.
Su càntigu a tenore est una forma originale de càntigu polifònicu de traditzione orale realizadu dae bator boghes maschiles cun istrutura armònica verticale a acòrdiu (cun discansos de de tres, de chimbe e de oto).
In unos cantos paisos de su Montiferru (Santu Lussùrgiu, Cùllieri) s'espressione càntigu a cuncordu definit sa pràtica de su càntigu a prus boghes presa traditzionalmente a sas confraternite laicali. Mancari in manera impròpria, in sos ùrtimos annos s'espressione est impreada pro inditare in su paris sos repertòrios a bator partes de argumentu prevalentemente religiosu, a s'ispissu cun testu in latinu de provenièntzia eclesiàstica (e pro su prus a destinatzione paraliturgica) difùndidos in s'ìsula (in particulare in sa parte tzentru-setentrionale), distinghende·los in tale modu de su càntigu a tenore.
Sa pràtica de su càntigu solista cun acumpagnamentu de chiterra est difùndida in totu sa Sardigna e s'articulat in castas diferentes. Sa prus importante est sena àteru cudda comunemente definida càntigu a chiterra (opuru "boghe a ischit chitera, boghe a ischit chitarrina" e bia narende) chi paret àere tentu logu de eletzione in su Logudoro e oe est praticamente presente in totu su tzentru-nord de s'ìsula.

Aggiornamento

10/7/2025 - 11:40