Gino Bottiglioni

"Istende in Sardigna unu tempus longu meda, est acadèssidu a mie, che a tantos àteros, de non pòdere aguantare a su disìgiu de connòschere unu pagu in manera intima cudda ìsula prena de interessu e de atrativas, pro chi chèrgiat istudiare sa natura sua, s'istòria sua, su pòpulu suo. In sas meas peregrinazioni pro sa terra de sos sardos, abetados mescamente a tòddere documentos linguìsticos, cun s'intentu de mi nde serbire pro s'esàmene de unas cantas particularidades dialetales no ancora bene lumeggiate; e a otènnere de sa bia boghe de su pòpulu sa parlata nadia, sìnchera e genuina, aia pessadu chi su mèdiu mègius fossas su de induire sas fontes meas a contare in manera lìbera custu chi prus las podiat interessare, est a nàrrere vàrias legendas arribbadas finas a issas a traessu de sos contados de sos prus mannos". Gasi iscriet in s'introduzione a su Legendas "suo e traditziones de Sardigna" Gino Bottiglioni, glottologo nàschidu in Carrara in su 1887.
Lompet a s'ìsula una prima bia in su 1915 - bi s'at a tratènnere tres annos - e una segunda in su 1927, comente a dotzente de Gramàtica Cumparada de sas Limbas Clàssicas e Neolatinas, acanta sa Facultade de Lìteras de s'Universidade de Casteddu. Est autore de numerosos istùdios linguìsticos, e ispetzialmente de unu monumentale traballu, frutu de una longa chirca: s'"Atlante linguìsticu etnogràficu italianu de sa Còrsica", publicadu a Pisa in deghe volùmenes.
Sa fine printzipale de su biàgiu suo in Sardigna est duncas linguìsticu in manera essentziale, a su mancu a su cumintzu - toddet difatis una grandu cantidade de etno testos chi proponet siat in cuidada trascritzione fonètica siat in sa tradutzione in italianu - , ma s'ampru ispàtziu assignadu a su sàgiu introdutivu "Elementos e caràteres generales de sa legenda sarda" dimustrat un'atentzione non segundària cara a s'istùdiu demologico. Custu aspetu est difatis indagadu a fundu e in manera autònoma respetu a sos aprofundimentos glottologici, chi s'autore s'abbandaiat de tratare a banda in unu sàgiu apòsitu, non pro àteru mai publicadu. S'òpera est un'ammenta de centoventisette testos in prosa chi acudint dae totu s'ìsula, tòddidos in sas variedades dialetales issoro, e chi cherent riunire su patrimòniu mannu a beru de legendas populares sardas (mancari su matessi autore negat "chi sos pagos tzinnos chi inoghe sighint subra de sos caràteres generales de sa legenda sarda esaurint s'argumentu interessante meda"), e tratant de s'orìgine miraculosa de crèsias e santuàrios a sas legendas presas a su mundu de sos mortos e a èsseres fantàsticos, finas a episòdios de vinditas e rialias paesanas.

Aggiornamento

25/6/2026 - 13:10