Salvatore Vidal

Salvatore Vidal (1620-1690) est su pseudònimu de unu babbu osservante frantziscanu de Maracalagonis, su cale beru nùmene fiat Giovanni Andrea Contini. Issu aiat iscritu in sardu, latinu, toscanu e ispagnolu, e aiat biagiadu meda, in longu e in largu, pro sos cunventos de s'Òrdine semenados suo in Ispagna e Itàlia. Paret chi esseret fintzas un'espertu de limbas orientales, é cunsideradu unu de sos òmines piùcolti de su tempus suo. Aiat iscritu òperas de diferente natura intre cale sa "Madriperla serafica de sa vida e miràculos de su B. Salvatore de Horta", su "Clipeus aureus excellentiae callaritane", s'"Urania sulcitana" in defensa e esaltatzione de sa limba sarda.
Sas òperas suas fiant istadas publicadas belle totus in sa Penìsula Italiana e s'interessu suo pro sa limba sarda manifesta chi in s'ìsula esistiant comente si siat currentes culturales chi in carchi modu controiant s'ispanizatzione totale de sas classes dirigentes, e si poniant su problema de cales esserent sos beros bisòngios de s'ìsula. In sas fortes suas cuntierras si fiat tumbada cun Francesco Angelo De Vico, autore de òperas istòricas e de manuales de deretu, reu, segundu su Vidal, de tènnere una bisione tropu campanilistica de s'istòria e de sa realidade sotziale de s'ìsula. Sa cuntierra intre sos duos aiat dadu logu a unu duellu fatu de acusas graes, rispòndidas ateretantu grevi e publicatziones a smentita de un'o de s'àtera tesi. Unu fatu de contrapositzione personale e culturale ùnica cuddos tempos in s'ìsula. Famada est abarrada s'acusa de "camaleontismo", dennegada e bortada posca de su Vidal.

Aggiornamento

23/6/2026 - 15:04