Sa decoradura de sos palatzos pùblicos

Tàtari, Palatzu de sa Provìntzia, o palatzu Sciuti.

Partinde dae su 1870, in cunsighèntzia de sa reorganizatzione geogràficu-amministrativa de s'Istadu, assumet unu rilevante importu s'imàgine de sos palatzos provintziales, cales sedes detzentradas de s'autoridade. Issos acollint difatis ufìtzios, salas de adunanze e de ritzevimentos, e s'abitatzione de su prefetu, emanatzione direta de su guvernu tzentrale.

Su prestìgiu polìticu de s'istitutzione si manifestat fintzas in s'atentzione posta a sa funtzionalidade e a su decoru de sos palatzos provintziales, sos cales programas decorativos de sos ambientes de rapresentàntzia, cun temas incraritivos relativos a sas istòrias locales de cada regione, rivelant un'ùnicu disinnu globale cara a sa glorificatzione de s'Istadu illuminadu dae sa monarchia sabàuda. No est in esclùdere duncas chi sos programas iconogràficos istabilidos in sede locale deverent retzire un'aprovatzione de su guvernu de Roma.

In Casteddu est individuadu comente a sede de sa Provìntzia, in cantu sìmbulu traditzionale de sa soberania, su Palatzu Beru, durante sèculos residèntzia de sos vitzerés ispagnolos in antis, piemontesos posca, e de sa matessi famìlia reale.

A Sassari, si costruit ex novo una sede apropriada in un'àrea de espansione urbanìstica tzèdida dae su Comunu in su 1872, subra de sa cale in su giru de bator annos, subra de progetu de s'ingenieri Eugenio Sironi, pesat su Palatzu de sa Provìntzia, su cale fronte prospetta subra de unu de sos chirros de s'ampra Pratza de Itàlia.

Sos istucos de sa fatzada e de sos ambientes internos sunt de su Galli; sos afriscos de su pranu nòbile, esecutados partinde dae su 1887, sunt in òpera de su Dancardi e de su Dechiffer mentras, s'"Intrada trìunfa·las de Giommaria Angioy a Sassari", subra de sa bia de su salone de su Cussìgiu, est afidadu, cun una seletzione tràmite cuncùrridu natzionale, a Giuseppe Sciuti.

Aggiornamento

13/9/2023 - 17:32