Honoré de Balzac

Honoré de Balzac naschet in Tours in su 1799 de famìlia burghesa bastante chi istat bene, istùdiat in collègiu in antis in sa tzitade nadale e posca a Parigi, ue si trasferit cun sa famìlia.
Iscritu a sa facultade de giurisprudèntzia, agatat impreu comente a iscrivanu in un'istùdiu notarile ma a binti annos iscoberit s'apentu artìsticu suo, a sa cale dèdicat totu sa vida. Sa faina literària a sos cumintzos est priva de satisfatziones: irrequieto e isentu de istare firmu, siat in manera mentale siat in manera fìsica, Balzac est un'òmine a cale praghet arriscare, isperimentare, dotadu de ispìritu impresariale. Impianta una domo editora, cale chitzo s'acostàgiant una tipografia e un'iscagiadòrgiu de caràteres: sos programas sunt ambitziosos, ma su tentativu de s'afirmare subra de su mercadu fallit in manera mìsera.
Cun carchi problema de bilantzu, isbarcat in Sardigna, a Portu Turre, su 12 abrile 1838, a pustis de àere bèndidu sas prendas de famìlia pro si pagare su biàgiu. S'obietivu est su de esplorare sas minas de s'Argentiera, in s'ispèrdida landa de sa Nurra, a nord-ovest de Tàtari, pro chircare tesoros de prumu e mescamente dae prata, cun s'intentzione de saldare sos dèpidos e si possìbile s'arrichire una bia pro totus, in prus de chi de iscrìere unu romanzu ambientadu in s'ìsula. Sos propòsitos fallint: benit turlupinato dae su sòtziu suo in afares, unu mercante lìgure, chi a pustis de nos l'àere imbiadu lu pretzedet in cuddos logos e resesset a si fàghere assignare sas cuntzessiones in antis de issu. Nche torrat a proare in su sud, s'ispèntumat in sa zona de Domunoas, in chimbe dies cursat in prus de dughentos chilòmetros in diligenza e medas àteros a caddu, non tenet nen su tempus ne - faghet a imaginare - sa gana pro osservare custu chi adobiat pro caminu ma s'istòria est sa matessi, nudda de fàghere. A pustis de belle duos meses de dieta ferotze (subit fintzas sa cuarantena) devet reimbarcarsi de Casteddu sena unu soddu in butzaca a sa bia de Marsìllia. Gasi, sa Sardigna chi Balzac descriet in su suo epistolario cun sa contessa Eva Hanska, chi còjuat pagos meses in antis de mòrrere (in su 1850) fortzis etotu pro codìssias sotziales e sos sòlitos problemas de dinare, est pagu mancu chi unu crio de magliari e sanguisughe, una terra àrida e priva de cuntentesa.

Aggiornamento

25/6/2026 - 13:31