S'edifìtziu s'agatat in localidade S'Abba Cota, a sa làcana intre sa pranura de su Campidanu e sas primas propaggini SI de su massissu de Monte Linas. Pesat subra de un'isprone pedrosu artu 94 m s.l.m., a su tzentru de una conca alluvionale attorniata de bassos montigros.
Su cumplessu est costituidu dae unu mastio, unu corpus esagonale e unu bidditzolu.
Su mastio est inghiriadu e de ses edifìtzios "autònomos" curvilinei, diversos pro forma e dimensione e collegados dae cortinas muràrias retilìneas e curvilinee, chi racchiudono un'ampra corte a S-ISCO.
Su mastio, de fundu tzirculare, tenet unu diàmetru esternu de m 9,90. Sa muratura est costituta de blocos de notèvoles dimensiones ricavados dae sa roca locale argilloso-scistosa (artària màssima resìdua m 2,20).
S'intrada a sa turre, sopraelevato respetu a su pranu de sa corte de 1 m belle, est furriadu a S-ISCO. Su passadissu retrostante, strombato e discendente cara a s'intrada de sa càmera, presentat su pamentu in parte lastricadu.
Sa càmera, istramba e priva de sa cobertura, tenet pranta tzirculare (diàmetru de m 4,30-4,40). In su muru opostu a sa de intrada si cunservant rastros de unu bancone sedile. Lu pòngio su pamentu, ribassato respetu a su passadissu de intrada, est formadu dae un'adobbadu argilloso dispostu subra sa roca. S'ausèntzia de nitzas de passadissu e de càmera cunferit a su monumentu un'aspetu prusaprestu arcàicu. No abarrat rastru de s'iscala, ne est possìbile a ipotizare sa presèntzia de una càmera superiora de sa turre.
Su bastione est costituidu, comente a giai naradu, de una sèrie de edifìtzios "autònomos" giuntos dae cùrtzias cortinas muràrias a andamentu retilìneu o curvilineo. S'òpera murària, de cale residuano duas filari, est in blocos poliedrici de mèdias e piticas dimensiones.
De sos ses edifìtzios chi inghìriant su mastio, duos presentant istruturas prusaprestu esìlios, cun reduida grussesa murària, sos àteros bator presentant istruturas muràrias prus massissas. Nemos de sos corpos agiuntos at cunservadu restos de iscalas in muratura, duncas s'atzessu a sas partes superioras de su monumentu deviat acontèssere a traessu de s'iscala de su mastio o cun iscalas retrattili.
S'intrada de sa tzinta s'aberit a E, a traessu de unu passadissu lastricadu frunidu, subra de sa dereta, de una pitica nitza. Issu ponet in unu passadissu laterale subra de cale s'incrarat s'intrada de s'edifìtziu, e chi, a traessu de un'istrintu coladòrgiu intre su mastio e s'edifìtziu, si collegat cun sa corte. Subra de sa corte, chi ammustrat una lèbia pendèntzia cara a S e chi est costituidu in parte de sa roca apranada, cunverghent sas intradas de sos àteros edifìtzios. Unu si caraterizat pro non tènnere atzessu nen subra de sa corte nen subra de su passadissu.
A inghìriu a su nuraghe si rilevant istruturas affioranti ancora inesploradas, mentras a NON Sunt istupados sos dàbiles restos de unas cantas cabannas nuràgicas de profilu curvilineo; unos cantos muros a NDE sunt pertinentes a un'edifìtziu retangulare de edade romana.
A s'istadu atuale de sas chircas faghet a retènnere chi su mastio apat cunvìvidu in comintzu cun unu grupu de cabannas tzirculares individuadas durante sos iscavos; su bidditzolu si diat èssere isvilupadu in su tempus mantenende un'aspetu prus sìmile a su de sas originàrias cabannas in su setore S e assumende imbetzes un'aspetu prus massissu in su setore N.
S'impiantu de su mastio podet èssere aporridu a unu momentu de coladòrgiu de su Brunzu mèdiu a su Brunzu reghente, mentras su fràigu e s'impreu de sos sìngulos corpos agiuntos torrant a artziare a su Brunzu reghente. S'edifìtziu fiat istadu cun probabilidade abbandonadu in antis de su coladòrgiu a su Brunzu finale. Una turre fiat istada torrada a impreare in su II-sèculu I a.C.

Istòria de sos iscavos
Su giassu est istadu interessadu dae chimbe campagnas de iscavu intre su 1994 e su 2000.

Bibliografia
A. Aia impreadu-V. Marras, Su nuraghe Su Sonadori e àteras testimonias archeològicas in agru de Bidda Sorris, Bidda Sorris, Pro logo de Bidda Sorris, 1997;
A. Aia impreadu-V. Marras, "Su cumplessu nuràgicu de Su Sonadori (Bidda Sorris-Casteddu)", in S'edade de su brunzu reghente in Itàlia, Viareggio, 2004;
A. Aia impreadu-V. Marras, "Iscavos in su nuraghe Su Sonadori (Bidda Sorris-Casteddu): campagnas 1994-2000", in Sa Tziviltade Nuràgica: achirimentos noos, collana "Cartulàrios. Àutos e monografie", 1, Cuartu Sant'Aleni, 2005.

Comente arribbare
Dae Bidda Sorris s'essit pro sa SS conca a Villacidro. A pustis de unos 10 km, a su bivo de sa cantoniera de S'Abba Cota, si bortat a dereta in sa SS 293 conca a Biddaramosa. Si protzedit pro unos 1,7 km, finas a costeggiare subra de sa dereta su bassu montigru subra de cale pesat su cumplessu nuràgicu.