Séddini, Crèsia de San Pancrazio de Nursi

Sa crèsia de San Pancrazio s'agatat in localidade Nursi, aorada subra de un'altura in sos sartos de Séddini, visìbile de sos tornanti de su caminu provintziale.
Sa crèsia de San Pancrazio fiat istadu ricavada in s'ùnicu ambiente superstite de unu monastèriu de su sèculu XII, chi est s'ùnicu abarradu a sa ritza in su panorama de s'architetura romànica de sa Sardigna.
Su monastèriu s'istruturaiat a fùrriu a una corte cuadrada. In s'edifìtziu superstite a E sunt ladinos sos contzas de ammorsatura de sos fràigos chi formaiant sos bratzos N e S. S'ambiente subravìvidu est bortadu a carrada ogivale, cun una sèrie de istampos chi signant su livellu de unu pèrdidu sostre de linna.
Sas murature sunt in tècnica bicroma, chi alterna filari de cantones in calcare a unos àteros in pedra vulcànica. In diferentes contzas bassos de su paramentu muràriu esternu est influida sa sagoma de una sabata de pellegrinu.

Istòria de sos istùdios
Vittorio Angius la tzitat a sa boghe ''Séddini''. Sa prima tratatzione in crae istòricu-artìstica si devet a Roberto Coroneo (1993).

Bibliografia
V. Angius, boghe ''Séddini'', in G. Casalis, Ditzionàriu geogràficu istòricu-istatìsticu-cummertziale de sos Istados de S.M. su re de Sardigna, XV, Torinu, G. Maspero, 1849, p. 774;
''Aiat repertoriadu', a cura de S. Pirisinu, in Sas crèsias in su birde. Architeturas religiosas rurales in sa provìntzia de Sassari, Sassari, Amministratzione provintziale de Sassari, 1989, p. 183;
R. Coroneo, Architetura romànica de sa metade de su Milli a su primu '300. Nùgoro, Ilisso, 1993, ischeda 36;
R. Coroneo, Aiat pedidu romànicas de sa Sardigna. Itinerari turìsticu culturales, Casteddu, AV, 2005, p. 32.

Comente arribbare
Si cursat sa SP 143 chi de Pèifugas colat pro Bultzi e arribbat a Séddini. Imboccando unu caminu de su campu si lompet a pustis de pagos chilòmetros a sa crèsia de San Pancrazio.