Sos Savoja in Sardigna

Casteddu, bastione de Saint Remy. Foto de Ufìtziu istampat de sa Regione Autònoma de sa Sardigna, de Sardigna DL

Cun sa concrusione de sa "gherra de sutzessione ispagnola" - aberta dae sa perrica intre sos pretendentes a su tronu de s'ùrtimu soberanu ispagnolu de sa dinastia de sos Asburgu Càralu II, mortu in sa santandria de su 1700 – su 2 austu 1718 cun su patu de Londra tenet tèrmine su domìniu ispagnolu in Sardigna, chi benit assignada a sa domo ducale de sos Savoja chi cun issa acuistat fintzas su tìtulu règiu.
Nointames sa codìssia de sos Savoja de s'estèndere in sa pranura padana, sa possibilidade de impreare sa Sardigna comente a pedina de iscàmbiu pro otènnere obietivos prus serentes a sas mìrias isparghidoras pròpias aiat orientadu su guvernu piemontesu a consolidare su possessu de s'ìsula e a adotare una polìtica cautelada in sos cunfrontos de sas istitutziones chi esistint.
Torraiat difatis in sas clàusolas de tzèdida de s'Ispagna a su Piemonte s'òbrigu pro sos Savoja de respetare sos possessos feudales de sos aristocràticos ispagnolos e sos ordinamentos traditzionales de s'ìsula. E cando chi su primu cuntatu intre piemontesos e sardos non fiat istadu de sos mègius, mescamente pro sa dificultade de cumprensione de unu paisu e de una cultura spagnolizzati, e no de rao si fiat concruidu cun s'impreu de sa fortza, su soberanu Vittorio Amedeo II, apessamentadu siat de sas cunsighèntzias polìticas e diplomàticas de un'eventuale dissensu de sa feudalidade sarda, siat de un'isprecu de risursas in atziones inatzivas, aiat adotadu una giuta de prudèntzia e moderatzione in su respetu de istitutziones, leges e consuetudini.

Aggiornamento

23/4/2026 - 12:46