Sa Pinacoteca Natzionale de Casteddu est una de sas sedes espositivas de su Musei Natzionales de Casteddu, Istitutu de su Ministèriu de sa Cultura dotadu dae su 2019 de autonomia ispetziale.
S'agatat in sa parte sommitale de s'antigu bighinadu de Castello, a s'internu de sa Biddighedda de su Musei, realizada intre su 1956 e su 1979, cun su recùperu de su règiu Arsenale sabàudu e de sos antetzedentes muros de tzinta ispagnolas, subra de progetu de sos architetos Libero Cecchini e Piero Gazzola.
Sa Pinacoteca cunservat e esponet una colletzione pitòrica atzentrada subra de sa produtzione locale sarda, italiana, ispagnola e fiaminga de su de 15 sèculos a su cuntemporàneu, articulada subra de tres pranos espositivos de reghente annoados. S'atzessu acontesset de su de tres pranos de su Museu archeològicu.
In prus, sa colletzione si cumponet fintzas de manufatos de produtzione e impreu litùrgicu, espostos in sas vetrinas longu su percursu, e est in progetu s'espositzione e valorizatzione de sas colletziones de manufatos artesanales, comente a sas collidas de tzeràmicas, de frammentos monumentales, e ancora de armas, tessutos e ogetos a intretzu.
Su nùcleu originàriu e prus bundante de su patrimòniu de sa Pinacoteca de Casteddu si fiat formadu a pustis de duos acadimentos de sa segunda metade de s'Otighentos. Su primu fiat istadu sa lege emanada dae s'in pessu chi nàschidu Rennu de Itàlia inerente a sa supressione de sos òrdines eclesiàsticos (Règiu Decretu n. 3036 de su 7 trìulas 1866), sa cale permitiat s'incameramento a banda de s'Istadu de sos benes eclesiàsticos e duncas, difatis, autorizaiat su prelevamentu de sas òperas e de sos arredos prus significativos in manu a sa Crèsia. 
Su segundu eventu fiat istadu sa demolitzione in su 1875 de sa crèsia de Santu Frantziscu a Casteddu, chi pesaiat in su bighinadu istòricu de Stampace, a pustis de unu raju chi su 1 santandria 1871 aiat corfidu su campanile, causende disacatos graves meda a s'istrutura e rendende·la impraticàbile. A dolu mannu, sos progetos pro su recùperu de s'istrutura no aiant agatadu atuatzione e si fiat arribbadu in su 1875 a sa drammàtica detzisione de l'aterrare, pro costruire abitatziones noas in s'atuale Corso Vittorio Emanuele II. Sa destruidura de sa Crèsia aiat giutu a sa Pinacoteca unu grandu nùmeru de pretziosos retabli de su Bator e Chimbighentos e àteros pintados de grandu prètziu.
Totu su materiale regortu fiat istadu allogiadu a palatzu Belgrano, in s'atuale bia Universidade, e in su 1889 fiat istadu pigadu in cunsigna de Filippo Vivanet, Cummissàriu de su Musei e de sos Iscavos de Antighidade, e inventariato de Vincenzo Crespi, Cunservadore de su Museu.
Sa colletzione pitòrica, paris a sos repertos archeològicos chi cumponiant su primu “Museu de Antighidade”, fiat istada trasferida a su Palatzu Vivanet in bia Roma, ma s'ispàtziu espositivu aiat resurtadu, sin dae deretu, insufitziente respetu a sa cantidade e a sa variedade de su materiale cunservadu. 
A pustis de su bisòngiu de agatare una collocatzione pro sas òperas, fiat istada progetada dae Dionigi Scano una sede de museos noa in s'ispàtziu ocupadu in manera pretzedente dae sa Reale Zecca.
In su 1904 fiat istadu inauguradu su Règiu Museu Archeològicu in pratza Indipendèntzia.
Sa colletzione istòricu-artìstica e cudda etnogràfica fiant istadas espostas in sos ambientes de su Palatzu de sas Seziate, s'edifìtziu contiguo a su Museu.
Dae su 1955, in s'àrea de s'ex Règiu Arsenale, in manera grae iscalabrada dae sos bombardamentos de sa Segunda gherra mundiale, aiant cumintzadu sos traballos pro sa creatzione de sa Biddighedda de sos museos: unu polu culturale chi diat àere acasagiadu s'Universidade e àteras istitutziones culturales. Sos traballos, sighidos dae sos architetos Libero Cecchini e Pietro Gazzola, ant avaloradu su chi abarrat de sas antigas fortificatziones e de sos edifìtzios militares de su Règiu Arsenale, trasformende s'àrea in logu de espositzione e gosamentu, in cale sunt acasagiados fintzas su Museu Archeològicu e sa Pinacoteca partinde dae sos annos ’90.
A pustis de una sèrie de traballos de adeguamentu e de allestimentu, sa Pinacoteca Natzionale fiat istada aberta a su pùblicu su 1 trìulas 1992.

Ca est importante a lu bisitare
Sa Pinacoteca casteddàia est importante mescamente pro sa possibilidade de aprofundire su connoschimentu de sos pintores catalanos e sardos, operosos in s'ìsula a su tempus de sa dominatzione aragonesa.

Planimetrie e aia cursadu de sa Pinacoteca Natzionale >>