Su monumentu pesat subra de un'affioramento pedrosu cun ampru domìniu visivu subra de sa pranura de Otieri.
Su monumentu, de tipu cumplessu (quadrilobato), cumprendet una turre printzipale a sa cale sunt istadas agiuntas bator turres segundàrias collegadas a N e a E de cortinas retilìneas, mentras s'istrutura murària de giuntura a O est curvilinea.
S'edifìtziu est costruidu cun blocos de trachite squadrati dispostos subra de filari regulares.
De su bastione si cunservat petzi una turre de su retroprospetto (cudda NO, alt. m 5), cun atzessu indipendente, chi presentat s'artadu de su segundu pranu.
Fiat collegada cun sa turre sutzessiva, andada distrùida comente a sa de tres, dae un'istrintu cunicolo.
A su mastio, a tres pranos (alt. m 14), s'atzedet de su primu pranu a traessu de su squarcio provocadu dae sa derrota de sos cherbeddos de su monumentu. Sa turre cunservat duas càmeras collegadas dae un'iscala elicoidale.
S'ambiente de su pranu terra, intregu ma in manera notèvole terradu, est atzessìbile cursende in calada su vanu iscala e su passadissu; custu presentat un'ampra nitza.
Sa càmera, realizada cun blocos de trachite, bene traballados e dispostos subra de cursos regulares, presentat profilu de fundu interrùmpidu dae sas intradas de tres nitzas dispostas a rughe.
Intregu aparit fintzas s'ambiente de su primu a bellu (diàmetru m 3,20; alt. m 5,00), privu de vanos sussidiàrios, mentras de sa càmera de su segundu livellu si cunservant pagos restos a su svettamento.
Istòria de sos iscavos
Su nuraghe est istadu restauradu in su 1967 de sa Soprintendenza pro sos Benes archeològicos de Sassari e Nùgoro.
Bibliografia
E. Melis, Carta de sos nuraghes de sa Sardigna: monumentos preistòricos in su comunu de Mamujada, Spoleto, Artes gràficas Panetto & Petrelli, 1967, p. 161;
E. Contu, "Nuraghe Burghidu (Otieri)", in Rivista de iscièntzias preistòricas, XVI, 1961, p. 276;
F. Amadu, Otieri e su territòriu suo de su neolìticu a s'edade romana, Casteddu, Fossataro, 1978, p. 271 ss.;
E. Contu, "S'architetura nuràgica", in Ichnussa: sa Sardigna de sas orìgines a s'edade clàssica, Milanu, Scheiwiller, 1981, pp. 5-175;
G. Lilliu, Sa tziviltade nuràgica, Sassari, Carlo Delfino, 1982;
P. Basoli, "Otieri. Gruta de S. Michele o de S. Caterina", in Sos Sardi: sa Sardigna de su paleolìticu a s'edade romana, a cura de E. Anati, Jaca Book, Milanu, 1984, p. 311.
Comente arribbare
Subra de sa SS 597 dae Sassari a Terranoa svoltare a sa rugrada cun sa SS 132 dae Otieri a Tzaramonte in diretzione de custu ùrtimu tzentru. Girare ancora a su km 11,5 cara a Tula. Aia cursadu unos 600 metros svoltare in sa stradina a fundu naturale a dereta chi, a pustis de unos cantos cantzellos, giughet dae in antis su nuraghe a discansu individuàbile dae tesu.
Tipologia Contenuti:
Monumentu archeològicu
Archeologia
Fruibilità: sitiadu non gestidu
Provincia: Tàtari
Comune: Ozieri
Macro Area Territoriale: Nord Sardegna
CAP: 07014
Indirizzo: SP 127 - località Burghidu
Aggiornamento
Dove si trova
Video
Autore : Spadetta Giulio
Risultati 2 di 43665
Visualizza Tutti
Commenti