Nùgoro, Piazza Satta

Sa pratza acumprit funtzione de giuntura intre su bighinadu istòricu de San Pedru e sa zona de espansione de su Otighentos cara a sos Giardinos e sa catedrale de Santa Maria de su Nie.
Sa pratza fiat istada sistemada in su 1967 de s'iscultore Costantino Nivola. Pintados de biancu sos edifìtzios e cugugiadu de lastrones squadrati de granitu su pranu de calpestio, Nivola b'aiat distribuidu grandu blocos de granitu a s'istadu naturale, in su cale incastonò statuette bronzee chi rafigurant su poeta nugoresu in diversos momentos de sa vida sua. Nd'est derivadu un'ammenta ambientale chi, etotu de su cuntrastu intre s'interventu de s'iscultore e sas modestas architeturas sete-de su Otighentos (cun sa domo nadale de Satta) chi connotant sa setzione prus bassa de sa pratza, traet caràtere e prètziu urbanìsticu.
Cando in su 1965 su Comunu de Nùgoro aiat incarrigadu Costantino Nivola, tando non nòdidu meda in Sardigna, de progetare unu monumentu a su poeta Sebastiano Satta, s'iscultore, rèdutze de s'esperièntzia americana a cuntatu cun architetos comente a Le Corbusier o Saarinen, aiat pessadu de recuperare unu mundu arcàicu e pastorale, movende de sa personalidade multiforme de Satta, incarnadu in piticas figuras de terracotta (devènnida brunzu in sa versione finale) in cumportamentos diversos e diferentes momentos de sa vida sua.
Li bombas initziales pro sa pratza ammustrant pannellos e isculturas chi tzedent a s'idea definitiva, ue Nivola ricavat unu logu de bìvere, prus chi de cuntemplare, in un'ispàtziu irregulare, otentu fintzas tràmite sa demolitzione de unos cantos caseggiati. Pedras informet cun tuvos amparadores pro sas statuine controint cun sa geometria de su pamentu, in unu resurtadu belle metafìsicu, annoditadu dae su biancu de sos fràigos. Non b'est unu puntu de bista prefertu, ma in realidade sas possibilidades diferentes de arribu in sa pratza determinant ateretantas e mutevoli mustradas.
Sunt ladinos sos richiamos a sos assentos paisagìsticos e ambientales de Isamu Noguchi, ativu in cuddos annos in sos Istados Unidos, in un'òtica chi abbandonat sos aspetos retòricos monumentales pro si fàghere imbetzes partecipe de unu richiamu afetuosu e meditadu a su genius loci.

Istòria de sos istùdios
Una rassegna de sos istùdios s'agatat in sa bibliografia relativa a s'ischeda in su volùmene de s'"Istòria de s'arte in Sardigna" subra de s'architetura oto-novecentesca (2001).

Bibliografia
F. Masala, Architetura de s'Unidade de Itàlia a sa fine de su '900. Nùgoro, Ilisso, 2001, ischeda 161.