Nule, Nuraghe Voes

Su monumentu pesat subra de unu pendio de s'altura de Nule.
Su nuraghe, de tipu cumplessu, est costituidu dae una turre tzentrale a fùrriu a sa cale est istadu fraigadu unu bastione trilobato chi racchiude una corte de disimpinnu.
Sas turres sunt giuntas dae cortinas a andamentu curvilineo segundu una casta chi ammentat sa de su prus nòdidu nuraghe Santu Antine de Turalva.
Sos paramentos muràrios de su corpus agiuntu (chi si cunservat pro un'artària màssima resìdua de m 9) sunt realizados cun massos de granitu - bene traballados e de dimensiones decrescenti cun su progredire in artària - dispostos subra de cursos regulares.
S'intrada a su bastione, oe terradu meda, s'aberit subra de su chirru meridionale e ponet, a pustis de unu cùrtziu passadissu, in una pitica corte retangulare oe ingombro de materiale de derrota.
Subra de sos muros de custu ambiente a chelu abertu s'aberint sas intradas de sos passadissos chi giughiant a sa càmera de sa turre tzentrale e a sos vanos de sas duas turres segundàrias frontales.
Custos ùrtimos fiant collegados a sos ambientes de sa turre segundària de retro-prospetu mediante lughentes passadissos retilìneos, subra de duos pranos, risparmiados a s'internu de sa massa murària de su bastione: sos vanos de collegamentu, a setzione ogivale, presentant caraterìsticas de su totu sìmiles a cuddas giai documentadas in su giai tzitadu nuraghe Santu Antine.
Su mastio deviat cuntènnere, in orìgine, tres ambientes subrapostos.
S'intrada a su mastio, orientadu a S, ponet in su retrostante passadissu de atzessu, a setzione ogivale. Su passadissu ammustrat sas intradas afrontadas de sa nitza (a d.) e de su vanu-iscala (a s.) chi cun percursu elicoidale giughet a sos ambientes de sos pranos superiores.
Sa càmera tzentrale, tzirculare in pranta e bortada a "tholos", est costruida cun massos granìticos traballados e dispostos subra de filari regulares.
Su profilu de fundu de s'ambiente resurtat marginadu dae tres nitzas dispostas a rughe.
Anàlogu ambiente est presente in su segundu a bellu e cunservat in ala sa bia crollada.

Istòria de sos iscavos
S'edifìtziu est istadu fossadu in su 1997 de sa Soprintendenza pro sos Benes archeològicos de Sassari e Nùgoro.

Bibliografia
V. Angius, in G. Casalis, Ditzionàriu geogràficu istòricu-istatìsticu-cummertziale de sos Istados de S.M. su re de Sardigna, XII, Torinu, G. Maspero, 1843, p. 63;
D. Mackenzie, "The dolmens, tomb of the giants and nuraghes of Sardinia", in Papers of the British school at Rome, V, 2, 1910, pp. 90-93, tavv. Sos, 1, II, 1;
A. Taramelli, "Fògiu 194: Otieri", in Editzione archeològica de sa carta de Itàlia a su 100.000, 21, Firenze, Istitutu geogràficu militare, 1931, p. 35;
E. Melis, Carta de sos nuraghes de sa Sardigna: monumentos preistòricos in su comunu de Mamujada, Spoleto, Artes gràficas Panetto & Petrelli, 1967, p. 144;
E. Contu, "Su nuraghe", in Sa Tziviltade nuràgica, Milanu, Electa, 1990, p. 36, fig. 49;
G. Tanda, "Balore e cunsistèntzia de su patrimoniu archeològicu de su Goceano", in Sesuja, IV, 7, 1988, pp. 17-27;
A. Depalmas, "Nule, nuraghe Voes", in Goceano. Sos sinnos de su passadu, Sassari, Chiarella, 1992, p. 132.

Comente arribbare
Essire dae Nule e pigare su caminu pro Vitzi. Protzedire pro belle 6 km duncas svoltare a dereta in unu caminu a fundu naturale chi giughet dae in antis su nuraghe.