S'edifìtziu òcupat un'ampra àrea intre su Terrapieno e sa pratza Palatzu, in su bighinadu istòricu de Castello. Como est sede de sa Prefetura e de su Cussìgiu Provintziale de Casteddu.
Su Palatzu fiat istadu impiantato a s'època de sa presèntzia pisana e fiat istadu impreadu a sede viceregia in su 1337 pro voluntade de Pedru de Aragona, soberanu de su "Regnum Sardiniae et Corsicae".
In su cursu de sos sèculos aiat subidu vàrias mudas istruturales furriadas a megiorare sos caràteres de funtzionalidades rechertos dae sos semper noos e diversos ufìtzios e istitutos dispostos dae sos guvernadores de su Rennu. In sos locales suos, in prus de sos apartamentos privados de sos cumponentes sa corte viceregia, aiant tentu sede sa Reale Udièntzia e sa diretzione de sa defensa militare de s'ìsula. Petzi partinde dae su 1720, cun su coladòrgiu de sa monarchia asbùrgica a cudda sabàuda, b'est àpidu cambiamentos sustantziales, chi aiant cumportadu siat sa restruturatzione de sos internos siat s'acontzu de sa fatzada.
In su 1730, subra de progetu de s'ingenieri capu De Guibert, fiant istados torrados a costrùere in manera integrale su portale, su pàtiu e s'iscalone de onore e si fiant aviados sos traballos de abbellimentu de su salone de sa Reale Udièntzia. A s'ingenieri De sa Vallea (ativu a Casteddu dae su 1735 finas a sa morte in su 1744) si devet sa restruturatzione de su pranu nòbile cun s'assentu de una sèrie de salones subra de su fronte O; mentras sa fatzada, chi un'iscritzione a su tzentru de su prospetu in asse cun su portale printzipale narat concruida in su 1769 pro voluntade de su vitzerè Ludovicu De Hallot, si diat dèvere a unu disinnu de Saverio Belgrano de Famolasco, chi aiat progetadu fintzas su prospetu a E, subra su Terrapieno.
Dae su 1799 a su 1815, a pustis de s'ocupatzione frantzesa de su Piemonte, su palatzu fiat devènnidu s'abitòriu de sa corte sabàuda. De sighida fiat coladu a s'Amministratzione Provintziale chi l'aiat acuistadu in su 1885 de su demàniu de s'Istadu.
Su prospetu printzipale, caraterizadu dae s'estensione subra de su pranu longitudinale, est costituidu dae tres òrdines de ventanas incorniciate de aiais paradu monumentales in pedra, chi s'isvilupant a totu artària e imbarant subra de una zoccolatura realizada in pedra forte chi sighit s'inclinu de su terrinu. Sas ventanas de su pranu nòbile, iscumpassadas dae curnisas aggettanti, s'aberint subra de curridores de forma ricurva, sustentados dae mensole e cun barandìllias in ferru adobbadu. Un'artu parapetu cun cornicione concruit sa parte superiora de s'edifìtziu. Su ritmu dadu dae su s'alternare de sas ventanas e de sas aiais paradu est interrùmpidu dae su portale tzentrale, cun arcu a totu de ses e incuadradu dae duas colunnas dòricas chi sorreggono su curridore subrastante, subra de su cale s'aberit una ghenna-ventana centinata chi giughet s'iscritzione CAROLUS EMANUEL III PROREGE D. LUDOVICO DE HALLOT COMES DE HAILES REFECIT ORNAVIT MDCCLXIX. Su pàtiu introduit a sa scalinata chi ghenna a su pranu nòbile; duncas si colat, a traessu de sa sala cun sos retratos de sos vitzerès, in s'àula de su cussìgiu provintziale, realizada in s'atuale cunfiguratzione sua a sa fine de s'Otighentos e decorada intre su 1893 e su 1896 de Domenico Bruscos. A su segundu pranu s'atzedet a traessu de duas iscalas de servìtziu. Su prospetu E, chi ispèntumat subra de sa passigiada de su Terrapieno, est articuladu in arcadas semiobliterate e aiat concruidu de finestroni.

Istòria de sos istùdios
S'architetura de su palatzu est ogetu de una sintètica ischeda in su volùmene de Salvatore Naitza (1992), mentras sa decoradura de sa Sala de su Cussìgiu est descrita in su de Maria Grazia Scano (1997), ambos de sa collana "Istòria de s'arte in Sardigna".

Bibliografia
G. Spano, Guida de sa tzitade e dintorni de Casteddu, Casteddu, Timon, 1861;
D. Scano, Forma Karalis'' Casteddu, Societa editora italiana, 1934;
M. Crabas, "Sas òperas de su De Vincenti e de sos primos ingenieris militares piemontesos in Sardigna in su perìodu 1720-1745", in Atos de su de XIII cungressos de istòria de s'architetura. Sardigna), I, Roma, Tzentru de istùdios pro s'istòria de s'architetura, 1966, pp. 291-310;
E. Coiana, "Su Palatzu de sa Provìntzia", in Almanacco de Casteddu, 1976, sena pàginas;
S. Naitza, Decoraduras in su Palatzu Viceregio de Casteddu, Casteddu, Amministratzione Provintziale de Casteddu, 1981;
S. Naitza, Architetura de su tardu '600 a su classitzismu purista. Nùgoro, Ilisso, 1992, ischeda 21;
M. G. Scano, Pintura e iscultura de s'Otighentos. Nùgoro, Ilisso, 1997, ischeda 162;
Su Palatzu règiu de Casteddu. Nùgoro, Ilisso, 2000.