Iscanu, Nuraghe Abbauddi

S'edifìtziu pesat a una cuota de m 431 s.l.m., a sas pende·nos de su montigru de Santa Barbara, subra de un'isprone de roca subrastante su riu Semus.
Est unu tìpicu nuraghe monotorre de fundu tzirculare. S'òpera murària est costituida dae blocos de arenaria de mèdias e grandu dimensiones, bene traballados e dispostos a filari orizontales. Sa turre si cunservat pro un'artària màssima de m 9 cun 16 filari de pedras.
S'intrada a su monumentu (m 2,20 de artària), furriadu a S, est iscumpassadu dae un'architrave afortigadu de finestrella de iscarrigamentu. Su passadissu retrostante presentat setzione ogivale chi creschet in manera graduale in artària cara a s'intrada a sa càmera (h max. m 5). In sa parte d. de su passadissu s'aberit sa ghenna de su vanu iscala e subra de sa s. - afrontada - sa pitica garitta de guàrdia. L'iscalat, percorribile in manera fàtzile petzi pro unu cùrtziu tretu, cunservat ancora unas cantas istradeddas.
Sa càmera a"tholos", de fundu tzirculare (diàmetru m 4), istramba respetu a su perìmetru de sa turre, presentat tres nitzas dispostas a rughe chi mesurant in manera mèdia m 2 x 3 de artària. Sa"tholos", mancante de sa pedra de serrada -"restaurada" in tempos reghentes cun de su tzimentu -, tenet un'artària de m 8,60 cun 18 filari.
Unu bidditzolu, inditziadu de pietrame e de restos de istruturas muràrias tzirculares, s'estendiat a fùrriu a su nuraghe.

Istòria de sos istùdios
Su nuraghe est nòdidu finas dae su seju de su Taramelli in su 1935.

Bibliografia
A. Taramelli, "Fògios 205-206: Capo Mannu-Macumere", in Editzione archeològica de sa carta de Itàlia a su 100.000, 52, Florèntzia, Istitutu geogràficu militare, 1935;
M. Sequi, Nuraghes. Manuale pro connòschere 90 grandu turres megalìticas de sa Sardigna, Robbiate, Multigraf, 1985.

Comente arribbare
S'essit dae Scano Montiferro cara a Est, subra de su caminu pro Borore e a pustis de belle km 2, in antis de arribbare a sa crèsia de Santa Barbara o Santa Arvara, s'at a bìdere in sa badde subra de sa manca su nuraghe Abbaudi, postu subra de un'isprone de roca subrastante su Rio Semus, a s'internu de su terrinu de un'azienda agrìcula. In sas bighinàntzias, a pagos metros de su nuraghe, s'agatant sas domus de janas omònimas: un'est assetiada a nord-est e s'àtera a sud-ovest.