Sassari, Bancu de Sardigna

Su palatzu fiat naschidu pro acasagiare sa sede de su Crèditu Agràriu. Oe est sa sede amministrativa e de sa Diretzione generale de su Bancu de Sardigna e acasàgiat sa Colletzione Mario Sironi, visitabile petzi subra de aparauladura in s'àmbitu de sos oràrios de abertura de sos ufìtzios de sa diretzione generale.
Costruidu a inghìriu a su 1928 subra de progetu de s'ingenieri Bruno Cipelli, chi nd'aiat frunidu duas versiones cun una progressiva reduida de elementos presos a su limbàgiu acadèmicu, s'edifìtziu tenet unu grae bugnato in su basamentu cun arcos bene evidentziados longu totu su fronte. Su corpus tzentrale aggettante est serradu dae unu cornicione decoradu e signadu in manera verticale de artas aiais paradu chi incuadrant sas aberturas "serliane" cun arcu e architraves retos de colunnas. Sas duas alas laterales tenent ventanas simmètricas, ma diferentes in sos vàrios pranos: in cuddu tzentrale sas aberturas a arcu sunt iscumpassadas dae un'elegante curnisa orizontale, in s'ùrtimu sas aberturas retangulares sunt decoradas cun festones e tìmpanos curvilinei.
Su fàbricu acuistat majore respiru in sa fatzada posteriore, non pro àteru sa prus pagu visìbile, a càusa de su dislivellu chi cunsentit artària e isvilupo majores.

Istòria de sos istùdios
Una rassegna de sos istùdios s'agatat in sa bibliografia relativa a s'ischeda in su volùmene de s'"Istòria de s'arte in Sardigna" subra de s'architetura oto-novecentesca (2001).

Bibliografia
E. Chena·mi-P. Simonetti, "Architetura e tzitade", in Sassari intre Liberty e Déco, Cinisello Balsamo, Amilcare Pitzos, 1987, p. 47;
F. Masala, Architetura de s'Unidade de Itàlia a sa fine de su '900. Nùgoro, Ilisso, 2001, ischeda 63.