Sarrocu, Parcu de Villa Siotto

Parcu de Villa Siotto. Foto de Marta Cincotti, 2025, de Catàlogu BBCC.

Su Parcu de Villa Siotto costituit un'ammenta istòrica integrada in cale su cumplessu residentziale padronale s'insertat in manera armònica in su cuntestu paisagìsticu in tundu. Sa propiedade originària aparteniat a sa famìlia Siotto Pintor, de antiga nobilia casteddàia, impinnada in fainas agrìculas e filantròpicas. S'initziativa de fràigu de sa villa e de sa tenta agrìcula de Sarrocu si devet a Luigi Siotto, chi aiat fundadu s'azienda “Casa Siotto” in sa segunda metade de s'Otighentos; su fìgiu Giuseppe Siotto Pintor nd'aiat cumpletadu sa realizatzione, giughende a tèrmine in su 1912 su fràigu de sa villa padronale. Su parcu, de unos 11 ètaros, fiat istadu pessadu comente a estensione rapresentativa e produtiva de sa residèntzia: unu grandu giardinu-azienda chi integraiat funtziones estèticas e agrìculas, in coerèntzia cun sa cultura agronòmica de s'època. S'inditu de su parcu cun viales, percursos e àreas ombreggiate testimòniat unu disinnu coerente cun sos modellos tardu-de su Otighentos de su giardinu mediterràneu privadu. In su cursu de su Noighentos su cumplessu at mantentu sa funtzione agrìcula finas a su progressivu ridimensionamento de sa faina e a sa tzèdida de sa propiedade a su Comunu de Sarrocu. De sos annos 2000 su bene est ogetu de unu programa de restàuru e valorizatzione pùblica: sas pertenèntzias agrìculas sunt istadas recuperadas, su parcu resu atzessìbile, e sa villa acasàgiat oe fainas culturales e mustras dedicadas a sa memòria istòrica de sa famìlia Siotto e de su territòriu. Sa villa costituit su fulcro de su parcu e definit sa gerarchia ispatziale de sas àreas birdes in tundu. S'àrea birde de su parcu s'articulat in duas partes printzipales, ligadas intre issas de un'impiantu funtzionale e visivu coerente. Su giardinu de rapresentàntzia, postu in manera frontale a sa villa, presentat aiuole geomètricas e simmètricas chi scandiscono sos percursos e avalorant s'intrada, in continuidade cun s'architetura de s'edifìtziu. A delimitare e arrichire custu ispàtziu contribuint filari de àrbores, chi acumpàngiant sos viales e creant de chimbe prospèticas, e arredos istòricos comente a banchitas in tzimentu e sos duos cantzellos in ferru chi signant sos atzessos printzipales, integrende funtzionalidades e valore estèticu. A inghìriu a sa zona formale s'isvilupat s'àrea boscata, de caràtere prus naturale e de unos deghe ètaros, caraterizada dae pinos, tzipressos, olivastri e àrbores tìpicos de sa mantza mediterrànea, chi paris cun sas matas formant unu cuntestu paisagìsticu vàriu e ispontàneu. Sos vialetti isterrados cunsentint su gosamentu de su padente e giughent a puntos panoràmicos, attrezzati cun bancos pro sa pàsida, creende un'itinerario de iscoberta intre natura e istòria. Sa partzidura intre giardinu ornamentale e àrea boscata rifletet s'originària cumbinatzione intre inditu formale de su parcu padronale e integratzione cun su paisàgiu naturale, tìpica de sos abitòrios istòricos de cumintzu Noighentos.

Consultat su Catàlogu de sos benes culturales – Scheda Parcu de Villa Siotto NCTN 2000253037

Aspetos de interessu
S'ammenta architetònica e paisagìsticu cunservat un'artu valore documentàriu, rapresentende sa trasformatzione de su paisàgiu agràriu sardu in su coladòrgiu de s'economia rurale de su Otighentos a sa cultura burghesa de su primu Noighentos, e unu raru esèmpiu de raportu integradu intre villa, azienda e giardinu in su cuntestu de s'àrea casteddàia.