Paule, Nuraghe Battizzones

Su monumentu archeològicu si còllocat isoladu in unu giassu de su campu.
Su nuraghe est de tipu trilobato, cun unu bastione de tres turres unidas dae cortinas chi racchiude su mastio e sa corte. Como sas turres e sa corte sunt invàdidas dae sas derrotas e est impossìbile s'atzessu a su mastio. De s'intrada est in parte visìbile s'architrave.
In s'àrea de sa corte est fintzas visìbile unu passadissu chi costituiat cun probabilidade s'atzessu de una de sas turres laterales, caraterizadu dae una notèvole artària.

Istòria de sos istùdios
S'archeòlogu Antonio Taramelli, in su 1935, iscriiat: "Est unu de sos grandu nuraghes de su comunu; cunservada su muru esternu de sa turre a grandu massos de preda niedda, sbozzati; sa ghenna est seminterrada; sa tzella tenet sa cùpula semicrollata; ladinu s'iscala, ma non atzessìbile; totu cùmulos medas a fùrriu de pedras atzinnant a piticos fràigos giai chi esistint a fùrriu a su nuraghe; s'agatat acanta su caminu nou de Bonàrcadu".

Bibliografia
A. Taramelli, "Fògios 205-206: Capo Mannu-Macumere", in Editzione archeològica de sa carta de Itàlia a su 100.000, Florèntzia, Istitutu geogràficu militare, 1935;
G. Zirottu, Paule: sa memòria e s'istòria, Paule, Comunu de Paule, 2003.

Comente arribbare
Dae Paule si pigat sa SP 11 pro Bonàrcadu e a pustis de unos 6 km s'agatat unu cartellu chi inditat su nuraghe. Si parchègiat duncas sa màchina in una piazzola e si sighit a pees subra de su biculeddu inditadu dae su cartellu. Si sighit deretos finas a sa segunda deviatzione a dereta e, a pustis de pagas chèntinas de metros, s'arribbat a unu cantzellu de linna dae cale s'atzedet a s'àrea ue pesat su nuraghe.