Casteddu, Parcu de s'Autonomia de Villa Devoto

Parcu de s'Autonomia. Foto de Marta Cincotti, 2025, de Catàlogu BBCC.

Su Parcu de s'Autonomia de Villa Devoto s'isvilupat a fùrriu a sa villa costruida intre su 1915 e su 1919 de Gerolamo e Oddone Devoto in su bighinadu de Stampace a Casteddu. In su 1995 su coladòrgiu de propiedade a sa Regione Autònoma de sa Sardigna at marcadu unu cambiamentu de funtzione trasformende su giardinu privadu in sede istitutzionale de sa Presidèntzia regionale. Sa denominatzione de Parcu de s'Autonomia torrat a cramare sa funtzione istitutzionale e simbòlica de su logu. Sa villa si cunfigurat comente a fulcro visivu e ispatziale de su giardinu, integrende sa funtzione residentziale originària cun cudda istitutzionale e rapresentativa atuale. S'àrea birde s'estendet subra de unos 17.000 m², isvilupende·si subra de unu terrinu in pendèntzia e articulende·si in terrazzamenti e dislivellos chi cunferint variedade ispatziale e percettiva. Su disponimentu de su birde alterna ispàtzios abertos, dèchidos a su gosamentu pùblicu e a sas tzerimònias ufitziales, a setores prus cumpatos e arborados, cun viales e ispàtzios de pàsida chi favorint un'esperièntzia dinàmica de su percursu in su giardinu. S'asse printzipale est definidu dae sa presèntzia de sa villa, a fùrriu a sa cale s'articulant vialetti, aiuole geomètricas, cresuras sagomate, padros e piticos terrazzamenti ornamentales. Sa vegetatzione est rica in manera piessigna e diversificada. A curtzu a sa villa s'agatant isculturas de s'artista Pinuccio Sciola e una funtana. Sas genias arbòreas cumprendent àrbores monumentales e raros e vàrias palmas artas e nanas. Su parcu acasàgiat in prus àreas temàticas comente a frutteto, palmeto, prantas succulente e zonas boscate cun èlighes e sughere.

Consultat su Catàlogu de sos benes culturales – Scheda Parcu de s'Autonomia de Villa Devoto NCTN 2000253082

Aspetos de interessu
De su puntu de bista botànicu, su parcu cunservat unu patrimòniu de fundos esòticos e raras introduidas in su primu Noighentos, chi arrichint sa biodiversidade urbana e documentant pràticas collezionistiche e isperimentatziones ornamentales de su perìodu. S'interessu de su bene torrat a sètzere in sa possibilidade de avalorare s'ammenta comente a logu de memòria istòrica, risursa ambientale e tzentru de gosamentu culturale, afortiende su ligàmene intre istitutziones, tzitadinàntzia e patrimòniu.